Co należy wiedzieć o erytrofobii, strachu przed rumieńcem

Erytrofobia, czyli lęk przed rumieńcem, jest stosunkowo złożoną fobią, którą należy przezwyciężyć. Rumieniec jest fizjologiczną reakcją między innymi na niepokój i zakłopotanie. To sprawia, że ​​erytrofobia jest jedną z niewielu samonapędzających się fobii, co oznacza, że ​​im bardziej się martwisz, tym bardziej prawdopodobne jest, że doświadczysz przedmiotu strachu.

Jak działa reakcja na rumienienie

Rumieniec pojawia się automatycznie, podobnie jak reakcja walki lub ucieczki, i jest mimowolną reakcją wyzwalaną przez współczulny układ nerwowy. Kiedy jesteśmy niespokojni lub zawstydzeni, nasze ciała są zalewane epinefryną, znaną również jako adrenalina, która powoduje, że doświadczamy bardzo realne objawy fizjologiczne.

Oprócz zwiększania częstości akcji serca, tłumienia pracy układu pokarmowego i hamowania bólu, epinefryna może również działać jako środek rozszerzający naczynia krwionośne na niektóre naczynia krwionośne. Powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, poprawiając przepływ krwi i tlenu w poszczególnych obszarach ciała.

Rumienienie jest niefortunnym efektem ubocznym rozszerzenia niektórych żył na twarzy. Ponieważ te naczynia krwionośne na twarzy rozszerzają się, zwiększone krążenie powoduje zaczerwienienie policzków. Rozszerzenie naczyń krwionośnych czasami występuje z innych powodów, w tym spożycia alkoholu i pewnych schorzeń.

Bez względu na przyczynę, osoby z erytrofobią mogą stać się niespokojne i zawstydzone, gdy to nastąpi. Prowadzi to do błędnego koła, w którym rumienienie się może stawać się coraz gorsze.

Fobia społeczna

Strach przed rumieńcem może być objawem fobii społecznej (fobii społecznej). Jeśli jesteśmy niespokojni lub zakłopotani, ostatnią rzeczą, jakiej pragniemy, jest dalsza uwaga.

Rumieniąc się zwykle towarzyszą różne negatywne myśli, które skupiają się na tym, jak możemy być postrzegani. To z kolei zwiększa poziom rumieńca, co jeszcze bardziej podsyca negatywne myśli, a następnie powoduje, że czujemy się jeszcze bardziej niespokojni lub zawstydzeni.

Objawy

Jak na ironię, najsilniejszym objawem strachu przed rumieńcem jest generalnie dalsze rumienienie się. Kiedy zauważysz, że tracisz kontrolę nad sytuacją, prawdopodobnie staniesz się coraz bardziej czerwony i czerwony.

Ponadto możesz doświadczyć tak powszechnych objawów fobii, jak drżenie, pocenie się, przyspieszone tętno i trudności z normalnym oddychaniem. Możesz potknąć się o swoje słowa lub w ogóle nie będziesz mógł kontynuować rozmowy.

Z biegiem czasu możesz zacząć rozwijać lęk antycypacyjny, w którym boisz się znaleźć się w sytuacji, która może spowodować, że się zarumienisz.

Możesz zacząć unikać pewnych sytuacji towarzyskich lub, w skrajnych przypadkach, w ogóle unikać wychodzenia z domu. Możesz również rozwinąć dodatkowe fobie społeczne, takie jak trema lub strach przed jedzeniem w obecności innych, z powodu strachu, że te czynności mogą wywołać reakcję rumienienia.

Leczenie

Leczenie zależy od nasilenia i złożoności objawów. Często strach nie dotyczy samej reakcji zaczerwienienia się, ale reakcji, które, jak dostrzegasz, mogą mieć inni na twój rumieniec. Krótkie opcje terapii, takie jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT), leczą fobię, ucząc nowych wzorców myślowych i zachowań, które pomagają zmniejszyć strach. Dostępne są również leki, które najczęściej stosuje się jako uzupełnienie terapii.

Oprócz terapii i leków dostępna jest operacja chirurgiczna w celu ograniczenia zaczerwienienia w rzadkich przypadkach, ale generalnie nie jest to zalecana metoda leczenia erytrofobii.

Będziesz pomóc w rozwoju serwisu, dzieląc stronę ze swoimi znajomymi

wave wave wave wave wave