Czym są zaburzenia osobowości DSM?

Czym są zaburzenia osobowości?

Zaburzenia osobowości obejmują 10 możliwych do zdiagnozowania zaburzeń psychicznych, które zostały rozpoznane i opisane w piątej i najnowszej wersji podręcznika diagnostycznego i statystycznego zaburzeń psychicznych (DSM-5).

Każda z nich jest odrębną chorobą psychiczną zdefiniowaną przez cechy osobowości, które mogą być na tyle niepokojące, że mogą stwarzać problemy w zdrowych relacjach z innymi ludźmi i mogą prowadzić do znacznego cierpienia lub upośledzenia w ważnych obszarach funkcjonowania.

Rodzaje

DSM-5 dzieli zaburzenia osobowości na trzy grupy lub klastry na podstawie wspólnych kluczowych cech.

Klaster A

Te zaburzenia osobowości charakteryzują się dziwnym lub ekscentrycznym zachowaniem. Osoby z zaburzeniami osobowości z klastra A mają tendencję do doświadczania poważnych zakłóceń w związkach, ponieważ ich zachowanie może być postrzegane jako osobliwe, podejrzane lub oderwane.

Zaburzenia osobowości skupienia A obejmują:

  • Paranoidalne zaburzenie osobowości, który dotyka od 2,3% do 4,4% dorosłych w USA. Objawy obejmują przewlekłą, wszechobecną nieufność do innych ludzi; podejrzenie bycia oszukanym lub wykorzystanym przez innych, w tym przyjaciół, rodzinę i partnerów.
  • Schizoidalne zaburzenie osobowości, który charakteryzuje się izolacją społeczną i obojętnością wobec innych ludzi. Dotyka nieco więcej mężczyzn niż kobiet. Osoby z tym zaburzeniem często są opisywane jako zimne lub wycofane, rzadko mają bliskie relacje z innymi ludźmi i mogą być zajęte introspekcją i fantazją.
  • Schizotypowe zaburzenie osobowości, który charakteryzuje się dziwną mową, zachowaniem i wyglądem, a także dziwnymi przekonaniami i trudnościami w nawiązywaniu relacji.

Klaster B

Zaburzenia osobowości skupienia B charakteryzują się dramatycznym lub nieregularnym zachowaniem. Osoby z zaburzeniem osobowości z tej grupy mają tendencję do doświadczania bardzo intensywnych emocji lub angażowania się w niezwykle impulsywne, teatralne, rozwiązłe lub łamiące prawo zachowania.

Zaburzenia osobowości skupienia B obejmują:

  • Aspołeczne zaburzenie osobowości, które zwykle pojawia się w dzieciństwie, w przeciwieństwie do większości innych zaburzeń osobowości (większość ujawnia się dopiero w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości). Objawy to lekceważenie zasad i norm społecznych oraz brak wyrzutów sumienia wobec innych ludzi.
  • Zaburzenie osobowości z pogranicza: zaburzenie typu borderline, który charakteryzuje się niestabilnością w relacjach interpersonalnych, emocjach, obrazie siebie i zachowaniach impulsywnych.
  • Histrioniczne zaburzenie osobowości, który charakteryzuje się nadmierną emocjonalnością i poszukiwaniem uwagi, co często prowadzi do społecznie nieodpowiedniego zachowania w celu przyciągnięcia uwagi.
  • Narcystyczne zaburzenie osobowości, co wiąże się z egocentryzmem, przesadnym obrazem siebie i brakiem empatii dla innych i często jest napędzane przez leżącą u podłoża kruchość poczucia siebie.

Klaster C

Zaburzenia osobowości skupienia C charakteryzują się lękiem. Osoby z zaburzeniami osobowości w tej grupie mają tendencję do doświadczania wszechobecnego niepokoju i/lub lęku.

Zaburzenia osobowości skupienia C obejmują:

  • Osobowość unikająca to wzorzec społecznego zahamowania i unikania, podsycany lękiem przed nieadekwatnością i krytyką ze strony innych.
  • Zależne zaburzenie osobowości, co wiąże się ze strachem przed samotnością i często powoduje, że osoby cierpiące na tę chorobę robią różne rzeczy, aby skłonić innych do opieki nad nimi.
  • Obsesyjno-kompulsywne zaburzenie osobowości, który charakteryzuje się zaabsorbowaniem porządkiem, perfekcją i kontrolą relacji. Choć podobnie nazwany, to nie to samo, co zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (OCD).

Objawy

Zaburzenia osobowości pojawiają się zwykle w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, utrzymują się przez wiele lat i mogą powodować wiele niepokoju. Mogą potencjalnie powodować ogromny konflikt z innymi ludźmi, wpływając na relacje, sytuacje społeczne i cele życiowe. Osoby z zaburzeniami osobowości często nie zdają sobie sprawy, że mają problemy i często są zakłopotane i frustrujące dla ludzi wokół nich (w tym lekarzy).

Niektóre objawy zaburzeń osobowości można podzielić na dwie kategorie: tożsamość i funkcjonowanie interpersonalne.

Problemy z tożsamością obejmują:

  • Niestabilny obraz siebie
  • Niespójności w wartościach, celach i wyglądzie

Problemy interpersonalne obejmują:

  • Bycie niewrażliwym na innych (niezdolność do empatii)
  • Trudność w poznaniu granic między sobą a innymi
  • Niespójne, oderwane, przepełnione emocjami, obraźliwe lub nieodpowiedzialne style relacji

Diagnoza

Zgodnie z DMS-5, aby zdiagnozować zaburzenie osobowości, osoba musi spełniać następujące kryteria:

  • Przewlekłe i wszechobecne wzorce zachowań, które wpływają na funkcjonowanie społeczne, pracę, szkołę i bliskie relacje
  • Objawy, które dotyczą dwóch lub więcej z następujących czterech obszarów: myśli, emocje, funkcjonowanie interpersonalne, kontrola impulsów
  • Początek wzorców zachowań, które można prześledzić w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości
  • Wzorce zachowań, których nie można wyjaśnić żadnymi innymi zaburzeniami psychicznymi, używaniem substancji lub schorzeniami

Diagnoza różnicowa

Zanim lekarz będzie mógł zdiagnozować zaburzenie osobowości, musi dokonać diagnozy różnicowej, aby wykluczyć inne zaburzenia lub schorzenia, które mogą powodować objawy.

Diagnoza różnicowa jest bardzo ważna, ale może być trudna, ponieważ zaburzenia osobowości często współwystępują również z innymi chorobami psychicznymi. Osoba, która spełnia kryteria jednego zaburzenia osobowości, często spełnia również kryteria jednego lub więcej dodatkowych zaburzeń osobowości.

Jedno z badań, finansowane przez Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego, wykazało, że około 85% osób z zaburzeniem osobowości typu borderline (BPD) spełnia również kryteria diagnostyczne co najmniej jednego innego zaburzenia osobowości lub nastroju.

Przyczyny

Zaburzenia osobowości nie dyskryminują. Około 10% ogólnej populacji i do połowy pacjentów psychiatrycznych w warunkach klinicznych ma zaburzenia osobowości.

Chociaż eksperci muszą jeszcze w pełni zrozumieć przyczyny zaburzeń osobowości, uważają, że rolę odgrywają zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe.

Około 50% zaburzeń osobowości przypisuje się czynnikom genetycznym i historii rodziny. Słabości genetyczne mogą sprawić, że ludzie będą bardziej podatni na te warunki, podczas gdy doświadczenia i inne czynniki środowiskowe mogą działać jako wyzwalacz w rozwoju zaburzenia osobowości.

Istnieje również istotny związek między historią traumy w dzieciństwie a nadużyciami słownymi. Jedno z badań wykazało, że dzieci, które doświadczają przemocy werbalnej, były trzy razy bardziej narażone na zaburzenia osobowości typu borderline, narcystyczne, obsesyjno-kompulsywne lub paranoidalne w wieku dorosłym.

Wysoka reaktywność u dzieci, w tym wrażliwość na światło, hałas, teksturę i inne bodźce, jest również powiązana z pewnymi zaburzeniami osobowości.

Leczenie

W porównaniu z zaburzeniami nastroju, takimi jak depresja kliniczna i choroba afektywna dwubiegunowa, w przeszłości było stosunkowo niewiele badań dotyczących skutecznego leczenia zaburzeń osobowości. Wielu ekspertów uważa, że ​​zaburzenia osobowości są trudne do leczenia, ponieważ z definicji są to długotrwałe wzorce osobowości. Istnieje jednak coraz więcej metod leczenia opartych na dowodach, które okazują się skuteczne w przypadku zaburzeń osobowości.

Ogólnie rzecz biorąc, cel leczenia zaburzeń osobowości obejmuje:

  • Zmniejszenie subiektywnego cierpienia i objawów, takich jak lęk i depresja
  • Pomaganie ludziom w zrozumieniu aspektu ich problemów, które są dla nich wewnętrzne
  • Zmiana nieprzystosowawczych i społecznie niepożądanych zachowań, w tym lekkomyślność, izolacja społeczna, brak asertywności i wybuchy temperamentu
  • Modyfikowanie problematycznych cech osobowości, takich jak zależność, nieufność, arogancja i manipulacja

Psychoterapia

National Alliance on Mental Illness (NAMI) wymienia kilka rodzajów psychoterapii, które mogą być przydatne w leczeniu zaburzeń osobowości:

  • Dialektyczna terapia behawioralna (DBT), który uczy umiejętności radzenia sobie i strategii radzenia sobie z popędami związanymi z samookaleczeniem i samobójstwem, regulowaniem emocji i poprawą relacji.
  • Terapia poznawczo-behawioralna (CBT), którego celem, jak twierdzi NAMI, jest „rozpoznawanie negatywnych myśli i nauka skutecznych strategii radzenia sobie”.
  • Terapia oparta na mentalizacji (MBT), który uczy ludzi dostrzegać i zastanawiać się nad stanami wewnętrznymi swoich i innych.
  • Terapia psychodynamiczna, co kładzie duży nacisk na nieświadomy umysł, w którym znajdują się niepokojące uczucia, popędy i myśli, które są zbyt bolesne, abyśmy mogli na nie bezpośrednio patrzeć.
  • Terapia rodzinna, podczas której członkowie rodziny uczą się zmieniać niezdrowe reakcje na siebie nawzajem i uczą się skutecznych umiejętności komunikacyjnych.
9 najlepszych programów terapii online Wypróbowaliśmy, przetestowaliśmy i napisaliśmy bezstronne recenzje najlepszych programów terapii online, w tym Talkspace, Betterhelp i Regain.

Lek

Leki mogą być przydatne w leczeniu depresji lub lęku towarzyszącej lub współistniejącej. W zależności od objawów Twój lekarz może przepisać jeden lub więcej z poniższych:

  • Leki przeciwlękowe
  • Antydepresant
  • Przeciwpsychotyczne
  • Stabilizator nastroju

Korona

Nauka radzenia sobie z zaburzeniem osobowości jest kluczem do najlepszego funkcjonowania. Oprócz poszukiwania profesjonalnego wsparcia ważne jest, aby skontaktować się z wspierającym przyjacielem lub członkiem rodziny, który może pomóc, gdy zmagasz się z silnymi emocjami. Jeśli nie masz na myśli kogoś, kto może Cię wspierać, a przeżywasz kryzys, zadzwoń na infolinię.

  • Zostań ekspertem. Im więcej wiesz o swoim stanie, tym lepiej będziesz w stanie zrozumieć i poradzić sobie z objawami. Edukacja na temat Twojego stanu może również pomóc zmotywować Cię do kontynuowania leczenia.
  • Odgrywaj aktywną rolę w swoim leczeniu. Poświęć trochę czasu na zastanowienie się nad celami leczenia podczas i po sesjach terapeutycznych. Nawet jeśli nie czujesz się dobrze, nie opuszczaj sesji ani nie przestawaj zażywać leków bez rozmowy z lekarzem. Podobnie, trzymaj się regularnych spotkań.
  • Ćwicz strategie samoopieki. Regularne ćwiczenia i stałe harmonogramy jedzenia i spania mogą pomóc w zapobieganiu wahaniom nastroju i radzeniu sobie z lękiem, stresem i depresją. Ważne jest również, aby unikać narkotyków i alkoholu, które mogą pogorszyć objawy i wchodzić w interakcje z lekami.

Dla bliskich

Jeśli masz ukochaną osobę z zaburzeniem osobowości, pomocne może okazać się porozmawianie ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego. Profesjonalista może pomóc ci nauczyć się umiejętności radzenia sobie i wyznaczania granic oraz praktykowania strategii samoopieki. Terapia grupowa i grupy wsparcia mogą być również pomocnymi źródłami wsparcia i informacji.

Jeśli Ty lub ktoś bliski zmaga się z zaburzeniem osobowości, skontaktuj się z Krajową Infolinią ds. Nadużywania Substancji i Zdrowia Psychicznego (SAMHSA) pod adresem 1-800-662-4357 aby uzyskać informacje na temat placówek wsparcia i leczenia w Twojej okolicy.

Więcej informacji na temat zdrowia psychicznego można znaleźć w naszej krajowej bazie danych infolinii.

Będziesz pomóc w rozwoju serwisu, dzieląc stronę ze swoimi znajomymi

wave wave wave wave wave