Utrata zwierzęcia może wywołać problemy ze zdrowiem psychicznym u dzieci

Kluczowe dania na wynos

  • Nowe badania pokazują, że śmierć zwierząt domowych może powodować pogorszenie zdrowia psychicznego u dzieci.
  • Objawy problemów ze zdrowiem psychicznym występowały częściej u badanych chłopców niż u dziewcząt, co może wskazywać, że chłopcy mogą nie mieć tyle miejsca na opłakiwanie śmierci swojego zwierzaka, co dziewczynki.
  • Badania wskazują, że opiekunowie powinni poważnie traktować żałobę dzieci po utracie zwierzaka i monitorować dzieci pod kątem poważnych objawów złego stanu zdrowia psychicznego.

Według nowych badań zwierzęta domowe są często pierwszymi najlepszymi przyjaciółmi dziecka, a ich utrata może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia psychicznego.

Badanie z Massachusetts General Hospital (MGH) opublikowane w Europejska Psychiatria Dzieci i Młodzieży odkryli, że śmierć rodzinnego zwierzaka może wywoływać objawy złego stanu zdrowia psychicznego, takie jak przedłużająca się żałoba. Rodzice powinni poważnie traktować smutek dzieci i wspierać je w tym procesie, który może potrwać dłużej niż się spodziewali, sugerują naukowcy.

„Śmierć zwierzęcia jest często pierwszą stratą, jakiej może doświadczyć dziecko, więc to naprawdę przygotowuje grunt pod przyszłą żałobę” – mówi główna autorka, Katherine Crawford, MS, była koordynatorka badań klinicznych w Dunn Lab w Massachusetts General Hospital. „To naprawdę ważny czas, aby przeprowadzić tę dyskusję na temat żalu i tego, co to znaczy ponieść stratę”.

Dlaczego utrata zwierząt ma duży wpływ na dzieci

Naukowcy zebrali dane za pomocą brytyjskiego badania podłużnego Avon dla rodziców i dzieci, w którym przebadano 6260 dzieci od urodzenia do 7 roku życia, wysyłając regularne kwestionariusze do rodziców.

Naukowcy odkryli, że posiadanie zwierząt domowych było powszechne: 87% dzieci w próbce posiadało zwierzaka w pewnym momencie w dzieciństwie, a 53% dzieci straciło zwierzaka w ciągu pierwszych siedmiu lat życia.

Wcześniejsze badania wykazały, że dzieci tworzą „głębokie przywiązania emocjonalne” do zwierząt domowych, jak napisali naukowcy, i że „te przywiązania mogą przypominać bezpieczne relacje międzyludzkie, zapewniając kilka kluczowych zasobów, takich jak uczucia, ochrona i pewność”.

Katherine Crawford, MS

Śmierć zwierzęcia jest często pierwszą stratą, jakiej może doświadczyć dziecko, więc to naprawdę przygotowuje grunt pod przyszłą żałobę.

- Katherine Crawford, MS

Biorąc pod uwagę, jak bliskie mogą być więzi dzieci ze swoimi zwierzętami, nie byłoby zaskakujące, gdyby ich utrata miała znaczący wpływ na zdrowie psychiczne. Jednak bardzo niewiele wcześniejszych badań koncentrowało się na wpływie utraty zwierząt domowych na dzieci

Badanie MGH miało trzy główne wnioski, mówi Crawford: Po pierwsze, dzieci, które tracą zwierzęta, mają więcej objawów złego zdrowia psychicznego. Po drugie, naukowcy zaobserwowali ten efekt częściej u mężczyzn. I wreszcie: „Nawet biorąc pod uwagę bardziej tradycyjne przeciwności losu, takie jak utrata rodzica, ubóstwo, maltretowanie, niestabilność w domu, nadal widzimy, że ten efekt utrzymuje się, – mówi Crawford.

Chociaż w badaniu nie zagłębiono się w to, dlaczego chłopcy częściej wykazują objawy złego stanu zdrowia psychicznego po utracie zwierzaka, Crawford twierdzi, że uważa, że ​​jest to związane z tradycyjnymi oczekiwaniami związanymi z płcią. „Jedną z rzeczy, o których pomyśleliśmy, jest to, że dziewczęta mogą mieć więcej miejsca na żałobę i naprawdę więcej miejsca na radzenie sobie z uczuciem smutku” – mówi. „Zważywszy, że może być postawa wobec młodych chłopców i mężczyzn, że muszą się zebrać i przezwyciężyć to”.

Wyniki badania nie oznaczają, że rodzice i opiekunowie nie powinni dostawać zwierząt domowych, zauważają naukowcy. „Własność i przywiązanie do zwierząt domowych w dzieciństwie były z kolei powiązane z wieloma pozytywnymi konsekwencjami rozwojowymi związanymi ze zdrowym przywiązaniem, takimi jak zwiększona empatia, samoocena i większe kompetencje społeczne” – napisali.

Co mogą zrobić rodzice?

Dr Donna Housman, EdD, psycholog specjalizująca się w rozwoju dzieci i wczesnej edukacji, mówi, że kiedy umiera zwierzę, rodzice powinni zawsze być „uczciwi, dokładni, z szacunkiem, empatyczni i zwięźli”.

„Zwierzak jest jak członek rodziny, nie tylko dla dziecka, ale dla całej rodziny” – mówi. „Mówiąc dziecku, że jego zwierzak umarł, ważne jest, aby nie powlekać cukrem ani nie używać eufemizmów, takich jak „zasnął”, „odszedł” lub „był stary lub gotowy się pożegnać”, ponieważ mogą one zmylić dziecko i powodować więcej zmartwień”.

Donna Housman, EdD

Poświęć czas na uczczenie śmierci zwierzaka, który zmarł i niech dzieci wiedzą, że ich miłość do niego była wyjątkowa.

- Donna Housman, EdD

Dzieci poniżej 5 roku życia zwykle doświadczają śmierci jako odwracalnej, częściowo z powodu opowiadań lub programów telewizyjnych, mówi Housman. Dlatego ważne jest, aby te dzieci wiedziały, że zwierzę nie żyje i nie wróci. Dzieci powyżej 5 roku życia wiedzą, że śmierć jest nieodwracalna, mówi, ale często myślą, że przydarzy się to tylko innym, a nie im.

„Empatyczne mówienie dziecku, że jego zwierzak umarł, nie wróci, a co najważniejsze, nie ma z nim nic wspólnego, może sprawić, że doświadczenie straty stanie się nieco mniej niepokojące i wzmocni więź między rodzicami i dzieckiem” – mówi. Rodzice powinni dać swoim dzieciom pozwolenie na dzielenie się swoimi uczuciami, przypominać im, że nie są winni śmierci zwierzaka i zapewniać je, że uczucia nie będą trwać wiecznie.

„Poświęć czas na uczczenie zmarłego zwierzaka i pozwól dzieciom wiedzieć, że ich miłość do niego była wyjątkowa” – mówi Housman. „Co najważniejsze, dzieci muszą wiedzieć, że choć z czasem ból minie, ich wspomnienia o ukochanych futrzastych przyjaciołach na zawsze pozostaną”.

Co to oznacza dla ciebie

Rodzice, opiekunowie i nauczyciele powinni być przygotowani na wsparcie dziecka po utracie zwierzaka. To wsparcie może mieć wpływ na to, jak będą doświadczać straty i żalu w przyszłości. Dzieci często okazują smutek podczas zabawy lub mogą objawiać się fizycznymi objawami, takimi jak zaburzenia kontroli pęcherza lub jelit lub zmiany w jedzeniu i spaniu.

Housman zaleca zwracanie uwagi na czas trwania i intensywność zachowań. Jeśli zaczną przeszkadzać w codziennych czynnościach i będą trwać od 2 do 4 tygodni, być może nadszedł czas, aby poszukać wsparcia u specjalisty zdrowia psychicznego.

Zwierzęta odgrywają kluczową rolę w walce z samotnością podczas COVID-19, pokazują badania

Będziesz pomóc w rozwoju serwisu, dzieląc stronę ze swoimi znajomymi

wave wave wave wave wave