Test psychologiczny Rorschacha na plamy atramentowe

Wiele osób słyszało o słynnym teście Rorschacha, zwanym także testem Rorschacha na plamy atramentowe, w którym dana osoba jest proszona o opisanie tego, co widzi na niejednoznacznych obrazach plam atramentowych. Ten test projekcyjny często pojawia się w kulturze popularnej i jest często przedstawiany jako sposób na ujawnienie nieświadomych myśli, motywów lub pragnień danej osoby.

Historia

Jedną z ulubionych zabaw Hermanna Rorschacha w dzieciństwie była Klecksography, polegająca na tworzeniu kleksów i wymyślaniu na ich temat opowiadań lub wierszy. Gra spodobała mu się tak bardzo, że koledzy ze szkoły nazwali go „Klecks”, co po niemiecku oznacza „kleks”.

Jego zainteresowanie plamami trwało aż do wieku dorosłego. Podczas pracy w szpitalu psychiatrycznym Rorschach zauważył, że pacjenci ze schizofrenią reagowali na bloty inaczej niż pacjenci z innymi rozpoznaniami. Zaczął się zastanawiać, czy kleksy można wykorzystać do tworzenia profili różnych zaburzeń psychicznych.

Tak więc, być może zainspirowany zarówno swoją ulubioną grą z dzieciństwa, jak i studiami nad symboliką snów Zygmunta Freuda, Rorschach opracował systematyczne podejście do używania kleksów jako narzędzia oceny.

Rorschach nie był pierwszym, który zasugerował, że interpretacja niejednoznacznej sceny może ujawnić ukryte aspekty osobowości tej osoby. Alfred Binet eksperymentował również z pomysłem wykorzystania kleksów jako sposobu na testowanie kreatywności i pierwotnie planował uwzględnić kleksy w swoich testach na inteligencję.

Zastosowania

Test Rorschacha stał się jednym z najpopularniejszych testów psychologicznych. Jest używany głównie w psychoterapii i poradnictwie.

Ci, którzy używają go regularnie, robią to jako sposób na uzyskanie dużej ilości jakościowych informacji o osobie, w tym o jej osobowości, funkcjonowaniu emocjonalnym i wzorcach myślenia. Terapeuta i klient mogą następnie dalej badać niektóre z tych kwestii podczas terapii.

Administracja

Istnieje 10 oficjalnych kleksów, każdy wydrukowany na osobnych białych kartach. Pięć kleksów jest czarno-szarych; dwa są czarne, szare i czerwone; a trzy są wielokolorowe bez czarnego.

Podczas podawania egzaminator siedzi obok Ciebie. To pomaga im zobaczyć to, co widzisz. Test obejmuje pewne kroki:

  1. Teraźniejszość: Egzaminator da Ci jedną kartę na raz i zapyta: „Co to może być?”
  2. Odpowiadać: Możesz dowolnie interpretować niejednoznaczny obraz, jak chcesz. Możesz zinterpretować każdą kartę, jak długo chcesz i możesz dać tyle odpowiedzi, ile chcesz. Możesz również trzymać karty w dowolnej pozycji, czy to do góry nogami, czy bokiem.
  3. Rekord: Twój egzaminator zapisuje wszystko, co mówisz, bez względu na to, jak trywialne. Zanotują czas potrzebny na każdą odpowiedź, pozycję, w której znajduje się karta, twoje emocje itp. Podczas testu.
  4. Potwierdzać: Gdy raz przejrzysz wszystkie plamy, egzaminator przeprowadzi cię przez każdą plamę po raz drugi. Celem tego nie jest zdobycie nowych informacji, ale pomoc egzaminatorowi w zobaczeniu tego, co widzisz. Poproszą Cię o określenie, gdzie widzisz to, co pierwotnie widziałeś i jakie funkcje sprawiają, że tak wygląda.

Wykonanie i ocena testu zajmuje średnio około 1,5 godziny.

Punktacja

Czego więc dokładnie szukają tłumacze testu Rorschacha, gdy analizują odpowiedzi na kleksy? Rzeczywista treść odpowiedzi to jedno, ale istotne są również inne czynniki.

Zawartość

Treść odnosi się do nazwy lub klasy obiektów użytych w Twoich odpowiedziach. Niektóre typowe treści obejmują:

  • Cały człowiek (H): Cała postać ludzka.
  • Szczegółowość człowieka (Hd): Niekompletna forma ludzka (np. noga) lub cała forma bez części ciała (np. osoba bez głowy).
  • Ludzki detal (fikcyjny lub mitologiczny; Hd): Niekompletna fikcyjna lub mitologiczna postać ludzka (np. skrzydła anioła).
  • Szczegóły zwierząt (reklama): Niekompletna forma zwierzęca (np. głowa kota, pazur kraba).
  • Seks (Sx): Wszystko, co dotyczy narządów płciowych, czynności o charakterze seksualnym lub rozmnażania płciowego (np. stosunek płciowy, piersi).
  • Natura (Na): Wszystko astronomiczne lub związane z pogodą (np. słońce, planety, woda, tęcza).

Niektóre odpowiedzi są dość powszechne, podczas gdy inne mogą być znacznie bardziej unikalne. Bardzo nietypowe reakcje są godne uwagi, ponieważ mogą wskazywać na zaburzenia wzorców myślowych.

Lokalizacja

Zidentyfikowanie lokalizacji Twojej odpowiedzi to kolejny element oceniany w systemie Rorschach. Lokalizacja odnosi się do ilości plamy użytej do udzielenia odpowiedzi na pytanie.

  • „D”, jeśli użyto powszechnie opisanej części blotu.
  • „Dd”, jeśli użyto nietypowo opisanego lub nietypowego szczegółu.
  • „S”, jeśli użyto białej przestrzeni w tle.
  • „W”, jeśli do odpowiedzi na pytanie użyto całego kleksa.

Determinanty

Kodowanie determinantowe jest jedną z najbardziej złożonych cech punktacji Rorschacha. W tym miejscu egzaminator rozważa powody dlaczego widzisz to, co widzisz. Jakie funkcje kleksów pomogły określić Twoją odpowiedź i jak?

Istnieje sześć ogólnych kategorii wyznaczników plam atramentowych, na które możesz reagować:

  • Kolor
  • Formularz
  • Ruch
  • Pary i refleksje
  • Zacienienie

Na przykład, jeśli zgłosisz, że widziałeś kwiatek na Karcie 8 z powodu koloru czerwonego, egzaminator może zakodować tę odpowiedź jako wyznacznik koloru.

Każda kategoria ma swoje podkategorie i istnieje co najmniej 26 możliwych kodów determinujących. W jednej odpowiedzi można zastosować więcej niż jeden wyznacznik.

Interpretacja

Interpretacja zapisu Rorschacha to złożony proces. Wymaga dużej wiedzy na temat dynamiki osobowości w ogóle, jak również dużego doświadczenia z metodą Rorschacha w szczególności.

Oprócz formalnych wyników interpretacja Rorschacha opiera się również na zachowaniach wyrażanych podczas testowania, wzorcach wyników w odpowiedziach, unikalnych lub spójnych motywach w odpowiedziach oraz unikalnych lub idiosynkratycznych percepcjach.

Stosunkowo szybka reakcja może wskazywać na bycie spokojnym z innymi i komfort w relacjach społecznych. Opóźniona reakcja może jednak ujawnić, że jednostka zmaga się z interakcjami społecznymi.

Krytyka

Pomimo swojej popularności Rorschach jest kontrowersyjnym testem. Wiele krytyki koncentruje się na tym, jak test jest oceniany i czy wyniki mają jakąkolwiek wartość diagnostyczną.

Wiele systemów punktacji

Przed 1970 rokiem istniało aż pięć systemów punktacji, które różniły się tak bardzo, że zasadniczo reprezentowały pięć różnych wersji testu. W 1974 roku John Exner opublikował obszerny nowy system punktacji, który łączył najsilniejsze elementy wcześniejszych systemów.

System punktacji Exner jest obecnie standardowym podejściem stosowanym w administrowaniu, punktacji i interpretacji testu Rorschacha.

Niektórzy eksperci ostrzegają jednak, że skoro system punktacji Exnera zawiera błędy, klinicyści mogą być skłonni do nadmiernego diagnozowania zaburzeń psychotycznych, jeśli w dużym stopniu polegają na systemie Exnera.

Brakuje niezawodności

Inną kluczową krytyką Rorschacha jest brak niezawodności. Niezawodność oznacza, że ​​uzyskasz te same wyniki bez względu na to, kto punktuje test. Punktacja w dużej mierze opiera się na interpretacji egzaminatora. Z tego powodu dwóch egzaminatorów może dojść do dwóch bardzo różnych wniosków, patrząc na odpowiedzi tej samej osoby.

Słaba ważność

Oprócz wczesnej krytyki niespójnych systemów punktacji, krytycy mają również wadę w ich zasadności. Innymi słowy, czy mierzy to, co twierdzi, że mierzy? Czy w takim przypadku Rorschach może prawidłowo ocenić Twoje cechy osobowości i funkcjonowanie emocjonalne?

Niestety odpowiedź brzmi zdecydowanie nie. Badania pokazują, że Rorschach najczęściej nie jest w stanie dokładnie zdiagnozować większości zaburzeń psychicznych, w tym depresji, lęku lub zaburzeń osobowości. Jednak badania pokazują, że ma to wartość do oceny zaburzeń myślenia i objawów związanych ze schizofrenią.

Ponieważ wszystkie te kwestie, w 1999 r., kilku psychologów zaleciło moratorium na stosowanie testu do celów klinicznych i sądowych – przynajmniej do czasu, gdy dalsze badania określą jego rzeczywistą ważność.

Czy Rorschach jest nadal używany?

Dzisiaj niektórzy psychologowie odrzucają Rorschacha jako jedynie relikt przeszłości psychologii, pseudonaukę na równi z frenologią.

Jednakże, chociaż test plam może nie być idealnym narzędziem, nadal jest szeroko stosowany, szczególnie do diagnozowania schizofrenii – co było pierwotnym zamierzeniem Rorschacha w teście. Test jest używany w różnych miejscach, takich jak szkoły, szpitale i sale sądowe.

Będziesz pomóc w rozwoju serwisu, dzieląc stronę ze swoimi znajomymi

wave wave wave wave wave